460 papers
Dit onderzoek toont aan dat de vorming van RNA-ligandcomplexen, waarbij hoge affiniteitsstructuren tijdelijk worden gesequestreerd en via thermische fluctuaties worden aangevuld, de evolutionaire voorkeur voor uiterst stabiele structuren vermindert en zo RNA-moleculen helpt om neutral confinement te ontsnappen en hun structurele diversiteit te behouden.
Dit onderzoek toont aan dat genomische architectuur en epistatische interacties gezamenlijk de dynamiek en voorspelbaarheid van polygenische adaptatie bepalen, waarbij een hoger aantal chromosomen de parallelle evolutie bevordert door recombinatie van gecoöpteerde allelen, terwijl chromosomale fusies in de 4-chromosoom-klade leiden tot vertraagde en minder herhaalbare responsen.
Dit onderzoek toont aan dat super-compenserende mutaties, die zich vaak op opgeloste oppervlakken bevinden, de functie van beschadigde eiwitten kunnen herstellen en het fitnesslandschap afvlakken, waardoor mutatie-robuustheid in de evolutie wordt bevorderd.
Dit onderzoek toont aan dat predatie door een nematode de evolutie van aggregatieve multicellulariteit bij de bacterie *Myxococcus xanthus* stuurt, waarbij complexe interacties binnen een drie-soorten voedselweb en historische contingentie, zoals antibiotica-resistentie, de evolutionaire uitkomsten bepalen.
Deze studie onthult dat 21 menselijke 'eenzame' genen in enorme, evolutionair oude genenwoestijnen zijn gehuisvest, voornamelijk coderen voor celadhesiemoleculen, en via hun interactie met de nucleaire lamina een structurele rol spelen die ze kwetsbaar maakt voor neurodevelopmentale stoornissen.
Deze studie toont aan dat Tajima's D een robuuste genomische statistiek is om populatiekrimp bij muggen te detecteren in cluster-geschiedenstudies, waarbij ongeveer 3 tot 5 dorpen per behandelingsarm nodig zijn voor voldoende statistische power.
Dit onderzoek toont aan dat algemene habitatgebruik bij Australische drakenhagedissen de snelle morfologische diversificatie mogelijk heeft gemaakt, waarbij soorten met een brede ecologische niche en tussenliggende morfologieën als evolutionaire brug dienden naar latere specialisaties.
Hoewel deze studie een unieke methode ontwikkelde om allelen van Scots-pijnboombastzaadjes te onderscheiden via maternaal haploïd weefsel, werd er geen bewijs gevonden voor genomische imprinting, wat suggereert dat dit fenomeen bij coniferen mogelijk afwezig of zeer zwak is.
Dit onderzoek toont aan dat tijdsreeksanalyse van een Europees maïslandras in staat is om zowel de snelle fixatie van belangrijke gunstige allelen als een polygenetisch respons op selectiedruk te onthullen, wat waardevolle inzichten biedt voor veredeling en evolutiebiologie.
Dit onderzoek gebruikt transcriptoomdata om de fylogenetische relaties binnen het geslacht Prophysaon op te helderen, de bestaande subgenerische classificatie te herzien, onbeschreven diversiteit in Washington te onthullen en een rol van introgressie in hun evolutiegeschiedenis aan te tonen.
Deze studie levert met macro-evolutionaire analyses bij sterns het eerste empirische bewijs voor het zichtlijn-hypothese, waarbij wordt aangetoond dat de richting en aanwezigheid van gezichtsbanden evolutionair gekoppeld zijn aan specifieke vooraging-gedragingen die nauwkeurig richten vereisen.
Deze studie toont aan dat een uniform annotatiekader bij kevers onthult dat genoomgrootte en de abundantie van LINE- en LTR-retrotransposons belangrijke voorspellers zijn voor de expansie van genfamilies die cruciaal zijn voor ecologische aanpassing.
Deze studie analyseert genomische data van 2.520 individuen uit 18 riffen-taxa om aan te tonen dat, hoewel er geen overkoepelende tijdsgebonden daling in genetische diversiteit is, binnen-reef diversiteit daalt en negatief wordt beïnvloed door factoren zoals dalende zuurstofniveaus, toenemende nitraatconcentraties en stijgende watertemperaturen, wat real-time waarschuwingen via aardobservatie mogelijk maakt.
Deze studie analyseert de evolutionaire dynamiek van de tijdsniche bij bijna 20.000 tetrapode soorten en onthult dat amfibieën flexibeler zijn dan amnioten, terwijl de overgang naar dagactiviteit de belangrijkste trend is die sinds de K-Pg-massale uitsterving de ecologische diversificatie heeft gestuurd.
Deze studie analyseert 2.683 genomen en toont aan dat het aantal exons, in tegenstelling tot de gemiddelde eiwitlengte, een tweede dimensie van genomische complexiteit vormt die via een stochastisch splitsingsmodel wordt gedreven door de minimale exonslengte.
Dit paper presenteert een raamwerk dat farmacodynamica en populatiegenetica integreert om de variabiliteit en onomkeerbaarheid van bijwerkingen van resistentie-evolutie te verklaren, waarbij wordt aangetoond dat drugconcentratie en selectiedruk deze patronen sterk beïnvloeden.
Dit artikel presenteert een raamwerk met positieve driehoekige invariante verzamelingen om de voorwaarden te definiëren waaronder evolutionaire therapieën, zelfs bij kleine mutaties, drugresistentie kunnen beperken door selectiedruk te reguleren.
Dit onderzoek toont aan dat natuurlijke variatie in de mondvorm-plasticiteit van de nematode *Pristionchus pacificus* wordt gereguleerd door plasticiteit in nonsense-gemedieerde verval en alternatieve startcodon-selectie, wat resulteert in verschillende N-terminale proteoformen van het schakelgen *eud-1*.
Onderzoek aan de bijna uitgestorven Hawaïaanse kraai ('Alalā) toont aan dat hoge hatching-falen niet wordt veroorzaakt door algemene homozygositeit, maar door twee specifieke recessieve dodelijke haplotypen die na de populatiebottleneck met hoge frequentie zijn blijven bestaan.
Dit onderzoek onthult de zenuwstelselorganisatie van de fossiele artiopode *Xandarella spectaculum*, wat aantoont dat deze groep een unieke hersenstructuur bezat met een uitgebreid prosocerebrum en een beperkt protocerebrum, waardoor de evolutie van het euarthropodenbrein een cladespecifieke afwijking van het oorspronkelijke grondpatroon vertoont.