261 papers
De evolutiebiologie verkent hoe leven op aarde zich door de tijd heen heeft ontwikkeld en aangepast. Deze fascinerende wetenschap bestudeert de mechanismen achter diversiteit, variatie en de aanpassing van soorten aan hun omgeving. Van de kleinste genetische veranderingen tot de vorming van nieuwe soorten, dit veld biedt een diep inzicht in de geschiedenis van het leven zelf.
Op Gist.Science verzamelen we elk nieuw voorpublicatieartikel dat op bioRxiv verschijnt binnen dit domein. Voor elke preprint bieden we zowel een toegankelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische analyse, zodat iedereen de nieuwste inzichten kan begrijpen zonder vast te lopen in jargon. Hieronder vindt u de meest recente publicaties over evolutiebiologie.
Deze studie onthult dat de oude Ryukyu-Jomon-bevolking zich ongeveer 6.900 jaar geleden van de Japanse vasteland-Jomon scheidde, daarna een ernstige bevolkingskrimp doormaakte en ongeveer 1.000 jaar geleden vermengde met migranten, wat de huidige genetische samenstelling van de Ryukyu-bevolking en hun onderscheid van de vasteland-Japanners vormde.
Dit ingetrokken artikel, dat de dispersie van moderne mensen vanuit Zuid-Afrika onderzocht, is teruggetrokken omdat de analyse van X-chromosomale diversiteit onjuist werd uitgevoerd door heterozygositeit bij XY-individuen in plaats van bij XX-individuen te gebruiken.
Dit onderzoek toont aan dat de genetische architectuur van de hersenen van cichliden uit het Malawimeer voornamelijk bestaat uit structure-specifieke loci in plaats van brede effecten, wat wijst op een genetisch fundament dat onafhankelijke, modulaire evolutie van hersendelen mogelijk maakt.
Dit onderzoek toont aan dat intergenomische epistasis, in tegenstelling tot wat op basis van intragenomische epistasis zou worden verwacht, leidt tot zeer herhaalbare aanpassingspatronen tussen co-evoluerende soorten, mede door fitnesstrade-offs die cycli en grote evolutionaire lasten kunnen veroorzaken.
Deze studie onthult dat de genotypische dichtheid van additieve fitnesslandschappen (Mount Fuji-landschappen) nabij maximale fitness niet Gaussisch is, maar een machtswetgedrag vertoont, wat aantoont dat de toppen van deze landschappen in werkelijkheid veel 'stomper' zijn dan eerder werd aangenomen.
Dit onderzoek toont aan dat er ten minste twee verschillende 'superarchaïsche' populaties bestonden die op verschillende tijdstippen en met verschillende groepen (zoals Neanderthalers, Denisovanen en vroege moderne mensen) kruisten, wat wijst op een complexere structurele diversiteit onder hominiden dan eerder werd aangenomen.
In deze studie wordt een wiskundig model ontwikkeld om de dynamiek van somatische mutaties en stamcelvervanging in langelevende tropische bomen te kwantificeren, waardoor inzicht wordt verkregen in hoe genetische mosaïciteit ontstaat tijdens hun groei.
Dit onderzoek toont aan dat in het natuurlijke habitat van de nematode *Pristionchus pacificus* een co-evolutionaire wapenwedloop plaatsvindt met de prooi *Oscheius myriophilus*, waarbij de prooi gedeeltelijke weerstand ontwikkelt en een gemengde voortplantingsstrategie hanteert om de predatiedruk te overleven.
Dit onderzoek toont aan dat Quaternaire klimaatveranderingen en de Central Valley als biogeografische barrière hebben geleid tot codiversificatie tussen de mierensoort *Camponotus laevigatus* en zijn endosymbiont *Blochmaniella* in Californië.
Deze studie toont aan dat de diversiteit in de vlucht van tweevleugeligen (Diptera) wordt gevormd door een complex samenspel van fylogenetische geschiedenis, aerodynamische beperkingen, schaalwetten en evolutionaire trade-offs, waarbij kleine soorten worden beperkt door de noodzaak om lift te genereren en grote soorten door het beschikbare vermogen, terwijl specifieke lijnen zoals muggen een opvallende compromis aangaan tussen aerodynamische efficiëntie en akoestische signalering.